23 Ekim 2026, tarih kitaplarının 23 Ekim 2036 tarihinde anlatacağı haliyle.

Ekim 2026'da Ukrayna'daki savaşta baskının yönü değişti. Ayın ilk yarısında ABD, Rus dizeline yönelik yaptırımlarını Nisan 2027'ye kadar gevşetti ve Rusya'ya karşı çıkarılan yeni bir yaptırım yasasının, Rus petrolü ve gazının büyük alıcılarına yönelik yüzde 100'e varan gümrük vergileri de dahil olmak üzere temel tedbirlerini askıya aldı.^1,2,3,4 Başkan Trump ayrıca şunu söyledi: “Bence Ukrayna'nın yeni bir cumhurbaşkanı seçme zamanı geldi.”^5,6 Trump'ın 11 Ekim'de ilan ettiği ‘enerji ateşkesi’, Rusya'nın Ukrayna'daki enerji tesislerine saldırılarını durdurmadı.^7,8

ABD'nin özel temsilcisi Steve Witkoff'un 21 Ekim'de Vladimir Putin ile görüşmesinin ardından Kremlin, Rusya'nın 10 Kasım'dan sonra ABD ve Ukrayna ile üçlü müzakerelere yeniden başlamaya hazır olduğunu açıkladı; Devlet Başkanı Zelenski bunu destekledi.^9,10,11,12 yeniBirkaç saat içinde Rus füzeleri ve insansız hava araçları Kiev'i ve başka bölgeleri vurdu; Ukraynalı yetkililere göre en az dört kişi öldü. Zelenski'ye göre bazıları misket başlıkları taşıyordu.^10,13,14,15

Moskova, on yılın geri kalanını şekillendirecek dersi çıkardı: Savaşmaya devam edersen tavizler gelir.

10 Ekim 2025'te Gazze'de ateşkes yürürlüğe girdi.^1,3 Buna rağmen, Hamas yönetimindeki Gazze'nin sağlık bakanlığına göre, ateşkesin yürürlüğe girmesinden 20 Ekim 2026'ya kadar 1.500'den fazla Filistinli öldürülmüştü.^4,5,6 Aynı bakanlığa göre Ekim 2026 başında, 7 Ekim 2023'teki Hamas saldırısından bu yana hayatını kaybedenlerin sayısı 74.000'i aşmıştı.^2,3

Yeniden yapılanma hiç başlamadı, çünkü kimse yeniden yıkılabilecek şeyin parasını ödemek istemedi. Bir çocuk kuşağı enkaz arasında, okula gitmeden büyüdü; siyasi bir çözüm olmadığı için her iki tarafta da radikalleşme arttı.

9 Ekim 2026'da, Uluslararası Ceza Mahkemesi'nin (UCM) eski yargıçlarından Navi Pillay'in Nobel Barış Ödülü'nü kazanmasından birkaç saat sonra Trump yönetimi mahkemenin kendisine yaptırım uyguladı. Dışişleri Bakanı Marco Rubio şöyle dedi: “Ya UCM tehditlerine son verecek ya da biz UCM'ye son vereceğiz.”^1,2,4 Mahkeme yaptırımları hukukun üstünlüğüne yönelik bir saldırı olarak nitelendirdi. Mahkemeyle yapılan pek çok işlem başlangıçta altı aylık bir geçiş süresi kapsamındaydı.^1,2,3,5 yeni22 Ekim'de Avrupa Parlamentosu, Sakharov Düşünce Özgürlüğü Ödülü'nü mahkemeye ve çalışanlarına verdi.^10,11,12

2036 yılının tarih kitaplarında hüküm serttir: Ödüller mahkemeyi korumadı. Trump, 22 Eylül 2026'da BM Genel Kurulu'nda üye devletleri daha önce “bu haydut kurumdan derhal çekilmeye” çağırmıştı.^6,7 Ertesi gün Nauru, bir yıl sonra yürürlüğe girmek üzere mahkemeden ayrıldığını BM'ye bildirdi.^8,9 Geçiş süresi Nisan 2027'de sona erdiğinde bankalar ve tedarikçiler çekildi ve mahkeme büyük ölçüde felç oldu.

Böylece liderlerden savaş suçlarının hesabının sorulabileceği son yer de ortadan kalktı. Bunun ne anlama geldiği Sudan'da görülebilir (§ 4.1).

28 Şubat 2026'daki ABD-İsrail saldırılarının ardından İran Hürmüz Boğazı'nı kapattı; ABD de 13 Nisan'dan itibaren İran limanlarını abluka altına aldı.^1,2,3,4 8 Temmuz'da, İran'ın ticari gemilere saldırıları ve ABD'nin karşı saldırılarının ardından Trump geçici ateşkesin sona erdiğini ilan etti.^5,6 İran devlet televizyonuna göre 20 Ekim'de İran'ın güvenlik şefi, zenginleştirilmiş uranyumun ülkeden çıkmayacağını söyledi ve koşulları karşılanana kadar ABD ile müzakereyi reddetti.^7,8 yeniErtesi gün ABD, İran'ın petrol tankerlerinden oluşan ‘gölge filosuna’ yardım ettiğini söylediği şirketlere yaptırım uyguladı. 22 Ekim'de Brent ham petrolün varil fiyatı 113 doları aşarak son beş ayın en yüksek seviyesine çıktı.^9,10,11,12

Hükümetler huzursuzluğun önüne geçmek için fosil yakıtları sübvanse etti ve enerji dönüşümünü yıldan yıla erteledi (§ 5.1).

13 Ekim 2026'da IMF, 2026 için yüzde 3,1 küresel büyüme ve yüzde 4,7 küresel enflasyon öngördü. Bu tahmin, Hürmüz Boğazı üzerinden petrol ve gaz sevkiyatlarının Mart 2027'ye kadar yeniden başlayacağı varsayımına dayanıyordu.^1,2 Sevkiyatlar yeniden başlamadı ve enflasyon yüksek kaldı.

IMF ayrıca küresel büyümenin yüzde 95'inin yalnızca 32 ekonomiden geldiğini tespit etti; bu sayı nisan ayında 54'tü. Kurum, yapay zekâ kaynaklı bir borsa düzeltmesine, yükselen devlet tahvili faizlerine ve yüksek kamu borcuna karşı uyardı.^1,2 IMF'ye göre düşük gelirli ülkeler devlet gelirlerinin yüzde 14'ünü borç ödemelerine harcıyordu; on yıl önce bu oran yüzde 6'ydı.^3,4 Uyarılar gerçek oldu: Bir piyasa düzeltmesi emeklilik fonlarını ve birikimleri vurdu, borçlu hükümetler ise müdahale edemedi.

26 Ekim 2025'te, on sekiz aylık bir kuşatmanın ardından RSF milisleri Sudan'ın El Faşir kentini ele geçirdi; birkaç gün sonra uluslararası açlık sınıflandırma sistemi IPC, orada ve Kadugli'de kıtlığı doğruladı.^1,2,3,4,5 12 Ekim 2026'da IPC, savaş, yerinden edilme ve kuraklığın etkisiyle Darfur ve Kordofan'da kıtlık riskinin arttığı uyarısında bulundu.^6,7 19 Ekim'de Sudan ile Güney Sudan arasında ihtilaflı bir bölge olan Abyei'de bir pazara düzenlenen insansız hava aracı saldırısında, yerel yetkililere göre en az 153 kişi öldü; yetkililer saldırıdan Sudan ordusunu sorumlu tuttu.^8,9 21 Ekim'de 22 ülke, Sudan'daki savaşan taraflar olmadan Cenevre'de bir araya geldi. Dış güçleri insansız hava aracı, savaşçı ve para sağlamayı durdurmaya çağırdılar, ancak ateşkes konusunda anlaşmaya varılamadı.^10,11

Uluslararası Ceza Mahkemesi aynı dönemde boğulduğu için (§ 2.1), kentlerin tamamını aç bırakmaktan kimse yargılanmadı. 2036 yılının tarih kitapları Sudan'ı, dünyanın izleyip olmasına göz yumduğu kriz olarak anar.

BM Dünya Gıda Programı, 2026'da 318 milyon kişinin kriz düzeyinde ya da daha ağır açlıkla karşılaşacağını öngördü ve finansman kesintileri nedeniyle bunların yalnızca üçte birine yardım edebileceğini açıkladı. En büyük bağışçı olan ABD ve başka ülkeler yardımlarını kıstı.^1,2,3

Bunun ne anlama geldiği Gazze'de açıkça görüldü (§ 1.2). 19 Ekim 2026'da WFP, finansman yetersizliği nedeniyle oradaki gıda yardımını yaklaşık üçte bir oranında azalttığını ve böylece 500.000 kişinin aylık destekten yoksun kalacağını açıkladı.^7,8,9

Sonraki yıllarda zengin ülkeler daha da fazla parayı savunmaya ve enerjiye kaydırdı (§ 1.1, § 3.1); yardım alamayanlar ise yollara düştü. Ekim 2026'nın başında Yemen'e gitmekte olan aşırı kalabalık bir göçmen teknesi Cibuti açıklarında alabora oldu; BM'nin göç ajansı IOM'a göre 15'i çocuk en az 139 kişi öldü.^4,5,6

Mayıs 2026'da Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ), doğu Kongo'daki bir Ebola salgınını uluslararası önemi olan halk sağlığı acil durumu ilan etti. Salgına, onaylı bir aşısı ya da tedavisi bulunmayan Bundibugyo suşu yol açıyordu.^1,2,3 Hükümet verilerine göre Kongo'da 20 Ekim'e kadar 9.500'den fazla doğrulanmış enfeksiyon ve 4.600'den fazla ölüm kaydedildi: Bu, kayıtlara geçen ikinci büyük Ebola salgınıydı.^4,5,6 yeniVirüs Uganda ve Kenya'ya da ulaştı; 20 Ekim'e kadar dokuz vaka görüldü. Aynı gün Nijerya, Uganda'dan gelen bir kadında ilk vakasını doğruladı; DSÖ'ye göre Nijerya virüsün tespit edildiği beşinci ülkeydi. 22 Ekim'de DSÖ salgını bölgesel endişe kaynağı olarak nitelendirdi.^{4,12,13,14,15,18,19}

DSÖ sınırların kapatılmamasını tavsiye etmesine rağmen Uganda mayıs ayında Kongo sınırını kapattı, ABD de Kongo'dan gelen yolcuları ancak ülke dışında 21 gün geçirdikten sonra kabul etti.^{1,4,7,8,10,11} yeniDSÖ, salgınla mücadelenin finansmanında ciddi açıklar olduğunu bildirdi. Ekim ayında Afrika Birliği'nin sağlık ajansı Africa CDC, Kongo'daki Ebola mücadelesi fonlarından 700 milyon dolardan fazlasının hesabının verilemediğini açıkladı.^7,9,16,17

Sınırları kapatmakla mücadelenin finansmanına katkıda bulunmak arasında seçim yapmak zorunda kalan dünya çoğunlukla ilkini seçti. Virüs 2027'ye kadar Afrika'da dolaşmaya devam etti ve bir sonraki salgın geldiğinde aşılar ve acil durum fonları yine eksikti.

9-20 Kasım 2026 tarihlerinde Türkiye'nin Antalya kentinde düzenlenecek COP31 iklim zirvesinin odağında iklim hedeflerini eyleme dönüştürmek vardı.^1,2 yeniEkim ayında Dünya Meteoroloji Örgütü ve Copernicus iklim servisi hızla güçlenen bir El Niño bildirdi; WMO, tropikal Pasifik'teki deniz sıcaklıklarının ortalamanın benzeri görülmemiş biçimde 3,8 derece üzerine çıkabileceği uyarısında bulundu. 21 Ekim'de BM, yaklaşık 50 milyon kişinin daha fazla açlıkla karşılaşabileceğini belirterek 11 ülke için 50 milyon dolarlık acil durum fonu ayırdı.^{3,4,8,9,10,11} Aynı gün BM Çevre Programı, dünyanın mevcut taahhütlerle 2100'e kadar 2,6 derece, mevcut politikalarla ise 2,8 derece ısınmaya doğru gittiğini hesapladı: Bu, bir yıl öncesinden daha kötüydü; bunun bir nedeni de ABD'nin Paris Anlaşması'ndan çekilmiş olmasıydı.^5,6,7

Zirve yakıt krizinin ortasında toplandığı için (§ 3.1) kısa vadeli kaygılar ağır bastı ve hedefler kâğıt üzerinde kaldı. 2030 civarında ısınma kalıcı olarak 1,5 dereceyi aştı ve Bangladeş'ten Mısır'a kıyı ülkeleri denize karşı korunmanın faturasını kimin ödeyeceği konusunda tartışmaya başladı.